zomaar een zondagmiddag in het Toon Hermans Huis

Flamencomuziek

Soms heb je zo van die ontmoetingen die je bij blijven. Ik beschrijf een middag in de woonkamer van het Toon Hermans Huis in Maastricht. Er is een concert van flamencomuziek en wij hebben vooraf kaartjes gereserveerd. Met ons nog een 20 mensen en daarmee zijn alle stoelen bezet.

Wij weten niet wat we kunnen verwachten en laten ons graag verrassen.

Twee dames in prachtige jurken en bloemen in het zwarte haar nemen ons mee naar het zuiden van Spanje. Annemiek Kusters speelt gitaar en zingt. Vooraf licht ze de inhoud van elk lied of gedicht toe. Dan begint ze te zingen. Diep, warm, met overtuiging. Een stem die je raakt. Liederen met een zuiver gevoel voor lyriek en dramatiek. Monique Peelen danst de flamenco met passie. Haar jurk zwiert om haar heen. De hakken van haar schoenen vertalen de emotie en haar lijf laat ze sierlijk mee bewegen. Soms krachtig of juist ingetogen dan weer dramatisch en vrolijk. Een natuurlijke en expressieve aanvulling op de muziek.

Een xxl senior uit het publiek wordt uitgenodigd om mee te dansen. Hij heeft ervaring en het vuur in zijn lijf lijkt nog niet gedoofd. Ontroerend en bemoedigend.

Wij worden gegrepen door dit duo. Mooie voordracht over het leven, de liefde.

Een staande ovatie voor een heel mooi concert, zomaar op een zondagmiddagmiddag in THH.

Cecile Bessems
Sjef Siermans
Maart 2009